ترنم ساده ی باران 2

فکر می کنم یکی از دلایل تفاوت زیاد من با اطرافیانم در این که من با خواستن و نخواستن بیگانه شدم و به جای خواستن از دوست داشتن استفاده می کنم . به نظر من در پس خواستن رسیدن به هدف قرار دارد ولی در پس دوست داشتن رسیدن نیست . وقتی چیزی را می خواهید و به آن نرسید احساس شکست می کنید ولی وقتی چیزی را دوست داشته باشید و به آن نرسید احساس شکست نمی کنید چون هدف رسیدن نیست . دوست داشتن یعنی لذت بردن از بودن چیزی که دوستش می داریم . یک مثال ساده و سطحی : وقتی می گویم گل می خواهم یعنی قصد دارم گلی در دست داشته باشم ولی وقتی می گویم گل دوست دارم یعنی از گل و زیبایی آن لذت می برم .