اگر دوری بطول انجامد ضعیف می شود، اگر تماس دوام یابد به ابتذال می کشد،و تنها با بیم و امید و تنزل و اضطراب و(دیدار و پرهیز)، زنده و نیرومند می ماند،اما دوست داشتن با این حالات

 نا آشناست .دنیایش ،دنیای دیگری است.

... دوست داشتن در روشنایی ریشه می بندد و در زیر نور سبز میشود و رشد می کند و از این روست که همواره پس از آشنایی پدید می آید.

عشق، تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست!

دوست داشتن ایمان است و ایمان یک روح مطلق است، یک ابدیت

 بی مرز است،از جنس این عالم نیست.

عشق لذت جستن است و دوست داشتن پناه جستن!!!

 

دکتر علی شریعتی