یادگاری......
عشق یک عکس یادگاری نیست ،یک مزاح شش ماهه یا یک ساله نیست.واقعیت عشق در بقای آن است و در عمق آن و این هر دو در اراده ی انسانی است که می خواهد رفعت زندگی را به زندگی بازگرداند.
بی حرمتی فرزند کهنگی است.فرزند تکرار،این را باید بدانیم که رسیدن پله ی اول مناره ای است که بر اوج آن اذان عاشقانه می گویند.برنامه ای برای بعد از وصل،برنامه ای برای تداوم بخشیدن به وصل،
از وصل ممکن و آسان تن،به وصل دشوار و خطیر روح،برنامه ای برای سد بندی قاهرانه در برابر خاطره شدن.
برنامه ای برای ابد...
برای آنسوی مرگ....
برای بقای مطلق..
برای بی زمانی عشق...
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 0:28 توسط حمید
|