یه دوستی دارم ، خیلی محترم و مودب ، فحش که عمرا نمیده ، جلوش غیبت می کنی یا پا میشه میره یا تذکر میده ، خیلی کم پیش میاد دروغ بگه من که ندیدم ،شبا تا دیر وقت بیرون نمی مونه بنظر همه چیش خوبه ها ولی نمی دونم چرا اصلا باهاش حال نمی کنم .بغلم میشینه احساس خفقان می کنم بجز من هیچکس هم باهاش حال نمی کنه 4 تا رفیق هم نداره رو هم رفته کلا رفتار اجتماعیش هم خیلی ضعیفه ولی از اون طرف یه رفیق دارم هر جا میره همه دور ورشن کلی تحویلش میگیرن راستش خودمم تا حدودی ازش خوشم میاد ولی کلا تو نخ ادب و اینجور چیزا نیست غیبت رو که ولش خالی هم زیاد میبنده جوک های بی تربیتی(این خیلی مهمه) هم میگه .

حالا من نمیدونم مشکل از منه یا مجموعه ولی هر جایی هم میرم این جور شخصیت ها رو میبینم .چرا اینجوری شدیم؟؟؟

 واقعیت اینه که تو این دور و زمونه اگر آدم خوبی باشه منزوی میشی